Maruf

Efendinin mülkün de söze yeltenmek kimin hiddine…

Efendinin mülkün de söze yeltenmek kimin hiddine…

Hakkında cahilâne cümleler kurarız. Ama bilmeyiz ki tüm sözleri ve tüm cümleleri de dağıtan Sen… Şaşırtma bizi, hakikati söylet. Kovma bizi marifeti öğret. Zira ki duyamayız asla eğer duyurmazsan. Doyamayız kat’a doyurmazsan… Anlayamayız biz seni eğer idrakimize anlatmazsan. Tanıyamayız biz seni eğer aklımıza tanıtmazsan…

Her şey sevgiyle bilinir… En derin sırlar ki aşk ile öğrenilir. İşte sana dair bilgimiz, kendini bildirdiğin kadar… Zatına dair bâkiyemiz, aşk deryasından içirdiğin kadar. İlmimizin ne mertebesi varki senin şanı yüce zatını bilelim.. Dilimizin ne haddi ne takati var ki vuslatını isteyelim.

Hissettiren Sen’sin ve istettiren yine Sen…
Ey Mezkûr! Zikrettiren sensin.
Ve ey Meşkûr! Şükrettiren yine sen..
Çöz dilimizi, sana dua dua yakaralım.
Aç gönlümüzü, Zevkine dalga dalga ulaşalım…
Çıkar bu dili ve bu bedeni aradan..

Vaz geçir bizi anadan ve Yârdan
Canımız ol…Cananımız ol.
Gören gözümüz, işiten kulağımız ol.
Tutan elimiz, yürüyen ayağımız ol..

İlâhî!

Biz gafillerden hata üstüne hatalar. Sen Yüce’den ikram üstüne İhsanlar..
Acziyetimiz ki sana karşı tek sermayemiz. Kulluğumuz ki yüceliğine karşı en büyük payemiz. Sultansın Sen, gayrısı köle…Efendinin mülkün de söze yeltenmek kimin hiddine…..

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ

Bir Cevap Yazın