Maruf

Çünkü herkesin sınavı başka.

Levvame

Levvame

Sana en başında ne sırlar deyivermiş idik, sana bura celal tarlasıdır geçiver dedik, burada fazla kalınmaz dedik, belaya hem muhattap hem teşnesin geçiver dedik, imdi gene deriz; Burası Levvame Kapısıdır...

Cümlesi olmayan kelimelerle dolu içim. Kelime dahi olamayan harflerin içinden çıkarabildiklerim işte bunlar. Öznesi miş’li geçmiş, yüklemi gelecek zamanda. Kimi utancından saklı günah dağlarım arasında, kimi kaçar halde, kimiyse kayıp dipsiz karanlığımda. Geriye bakıyorum 35 im’den. Göz gözü görmez zifiri karanlık. Dönüyorum önüme ayı yıldızı olmayan bi gece. Soruyorum ister istemez; Neden buradayım? Cevap çarpılıyor yüzüme; “karanlık yollara sen saptın.” Öyle ya kendi kalemimi ben kırdım. Sınırları geç öğrendim. Ama öğrendim. Ve belkide çoğunu çiğnedim. Gölge gibi ardımdaydı ve hiç bırakmadı peşimi af kapısı. Bazen yaklaştım. Aralığından bakmaya çalıştım. Giremedim. Hâlâ yanı başımda. Diyorum yaksalar da külümü bıraksalar önüne. Bi rüzgar gelirde alır belki onca zerreden bir zerre ve savurup atar içeri. Bi ümit… Hepimiz için öyle. Hep hata…; hep yanlış. Bi kaç doğrumuz sayesinde merhametine güvenerek taşıyabiliyoruz sırtımızdaki onca yanlışı. Ah be hayat! Ne zormuşsun. Herkes ayrı bi dünya içinde. Kendi haline bakan yok verilen üç göz de başkası üstünde. Ve gördüğü gibi değil hiç bir şey. O yüzden Bilmez kimse. Bilemez bi başkasını. Çünkü herkesin sınavı başka. Kimi varlık’ta, kimi yokluk’ta, kimi sabır’da, kimi cefa’da, kimi hırs’da. Yolcular başka yol aynı olsa da. Yoldaki hancılar başka. Heybelerde ki azık, ayaktaki ayakkabı başka. Seni sen tanırsın en iyi. Başkası ne bilsin sendekini. Tek bi yanlışını görseler yazık nefsine uymuş derler. Kendi nefislerinin kendi sınavları için söylediklerinden bi-haber. Gerçekten çok zor bi sınavın içinde insan. Yarın için yapılan milyarlarca plan var. Ama hiçbirinin içinde ölüm yok. Ölüm için hazırlanmış bi senaryo yok. Oysa yarın binlerce belki yüz binlerce ölüm var insan ve tüm yaratılmışlar için. Ve hayat;,! Başka insanlar başka yaratılmışlar için. Kendi çabamıza bağlı bir kader. Ey ahir zamanın yolcusu; mutluluğun sahte, gülüşün sahte, ağlaman sahte, çektiğin resimler, videolar öyle. Evinde muhabbet yok. Aklın kimler beğendi’de. Ömrünü zamanını çalan internet ve medya adında iki hırsız. “Herkes aynı”yla çiğnenmiş görmezden gelinmiş hudutlar. Oyun ve oyalanmadan ibaret dünyanın oyuncağı milyarlarca âmâ. Bil ki pişman gideceksin bu diyardan. Ama yaptıklarından ama yapamadıklarından. Kibrinden eğilmeyenin hırsı biter mi? Bir iki dakikada her şeyi unutturacak kadar tatlı dünya. Üzerinde düşünmemek için aklını binlerce bahane ve meşguliyetle dolduran ahir zaman. Dua edelim her birimiz birbirimiz için. Esselamualeyküm. “Levvame”

BU KONUYU SOSYAL MEDYA HESAPLARINDA PAYLAŞ
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ

Bir Cevap Yazın